Strefa Tańca

Salsa
Salsa jest popularnym na całym świecie tańcem latyno-amerykańskim o pochodzeniu karaibskim rozwiniętym szczególnie na Kubie i w Ameryce, tańczonym do muzyki również nazywanej salsą.
Salsa to słowo po hiszpańsku oznaczające sos lub smak, sugerujący pikantne i aromatyczne doznania, co w odniesieniu zarówno do tańca jak i muzyki można łączyć z faktem, że salsa w warstwie muzycznej łączy elementy różnych gatunków muzycznych, a w tanecznej kroki wielu innych tańców, przy czym doznania w obu tych przypadkach są pikantne i gorące.
Salsa w muzyce narodziła się w latach 1940–1970 z fuzji rytmów afrokubańskich i karaibskich pod dużym wpływem jazzu. Rozwijała się zarówno na Kubie, w Portoryko, Nowym Jorku, jak i innych krajach latynoskich regionu Karaibów. Początkowo salsą nazywano wiele rozmaitych stylów muzycznych (Guajira, Mambo, Cha-cha, Son Montuno, Changui, Charanga) głównie za sprawą firmy nagraniowej Fania All Stars. Budziło to pewne kontrowersje wśród muzyków (patrz słynne stwierdzenie Tito Puente – Gram mambo, a nie sos). Z czasem kontrowersje ucichły i uznano, że termin ten doskonale oddaje eklektyczny charakter zarówno muzyki jak i tańca.
Salsa czerpie z wielu różnych stylów i w rozmaitych miejscach rozwijała się pod różnymi wpływami. Duże zróżnicowanie spowodowało wyodrębnienie tak zwanych stylów salsy. Style te różnią się krokiem podstawowym, rytmicznym umiejscowieniem kroków (np. taniec na 1 lub 2) w muzyce, geometrią tańca (taniec po kole lub w linii), sposobem prowadzenia partnerki, ilością elementów akrobatycznych w tańcu, istnieniem bądź brakiem elementów solowych. Salsa na Kubie powstała jako połączenie tańca son z kubańską rumbą. Salsa w Portoryko rozwinęła się pod wpływem lokalnych tańców. Do Stanów Zjednoczonych zaś została przyniesiona przez imigrantów z regionu Karaibów (w większości z Portoryko).

Kizomba
Gatunek muzyki oraz styl tańca stworzony w Angoli, który zyskał popularność w Portugalii, a później na parkietach pozostałych krajów europejskich. W piosenkach, śpiewanych głównie w języku portugalskim, ale również w ostatnim czasie we francuskich i angielskim, delikatna, romantyczna nuta przeplata się z rytmami afrykańskimi. Kizombę tańczy się w zmysłowy, delikatny sposób, w bliskim kontakcie między partnerami. Kizomba jest dość często uważana za rodzaj muzyki portugalskiej nie tylko ze względu na język, ale i jej popularność wśród Portugalczyków.
Kizomba narodziła się w Angoli pod koniec lat 70. XX wieku[1]. Jest połączeniem semby (prekursora samby) wraz z muzyką zouk z Karaibów Francuskich. Widać też w niej wpływy z innych krajów portugalskojęzycznych.

Dancehall
Gatunek muzyczny wywodzący się z Jamajki, powstały pod koniec lat siedemdziesiątych z klasycznego reggae. Jest jednak od niej o wiele szybszy i żywszy, a artyści śpiewają do podkładów zwanych riddimami, granych przez selektorów. Najbardziej erotycznym rodzajem tańca do tej muzyki jest daggering.

Twerk
Twerking (czasem twerk) – rodzaj tańca o zabarwieniu erotycznym, który jest popularny głównie wśród kobiet i polega na rytmicznym potrząsaniu pośladkami.
Twerking może wywodzić się od tradycyjnych tańców afrykańskich.
Słowo twerking w amerykańskiej kulturze hip-hopowej (dancehall) znane jest od około 20 lat. Wtedy to, w 1993 roku DJ Jubilee nagrał piosenkę Do the Jubilee All, dzięki której twerking po raz pierwszy stał się szerzej znany[4].
Dancehall Queen – dancehall, kobiece, zmysłowe kroki i układy tańczone tylko przez kobiety. Rozwija się na Jamajce skąd przywożone są nowe kroki i tricky.
Brasil Fit - Zajęcia to połączenie tańca, głównie w brazylijskich klimatach (lecz nie tylko) oraz ćwiczeń na najważniejsze kobiece partie ciała . Jedno i drugie da się połączyć, a efekty widać na uśmiechniętych twarzach i po szczuplejszych figurach Kursantek. Najważniejsze w tym tańcu to radość, uśmiech, swoboda i naturalność.

Semba
W latach 50’ Semba pojawiła się w Angoli jako muzyczny wyraz buntu w stosunku do panującej sytuacji społeczno-politycznej broniący angolskiej tożsamości z jej zróżnicowanymi językami i rytmami. Nazwa “Semba” pochodzi od wyrazu “massemba”, który w języku kimbundu oznacza taniec w kręgu. Semba jest współczesnym tańcem towarzyskim; zależnie od tekstu piosenki, od tego co autor chce przekazać, jej tempo może być wolne lub szybkie. Ma swoje korzenie w tańcach angolskich, zarówno tych tradycyjnych jak i współczesnych tańczonych solo. Na ogół, dzisiejsza semba jest wesołym tańcem który zazwyczaj zawiera zabawne triki i ma na celu zaskoczenie zarówno partnerki, jak i publiczności. Semba uważana jest jako jeden z korzeni kizomby.

Reggaeton
Reggaeton – gatunek muzyczny, będący połączeniem muzyki reggae z muzyką hip-hop i rap, powstały w Portoryko pod koniec lat 90. XX wieku[1]. Jednocześnie o ile w hip-hopie i rapie dźwięk stanowi tło do słów, w reggaetonie jest równie ważny co tekst. Elementem charakterystycznym reggaetonu jest syntezowany perkusyjny rytm, zwany Dem Bow, od utworu Shabba Ranks o tym samym tytule. Utwory są zwykle śpiewane lub rapowane po hiszpańsku.

Kuduro & Afrohouse
Korzenie kuduro można śledzić pod koniec lat 80., kiedy producenci w Luandzie , Angola zaczęli mieszać afrykańskie próbki perkusyjne z zouk i soca , tworząc styl muzyczny znany jako Batida ("Beat"). Na rynku pojawiła się europejska i amerykańska muzyka elektroniczna, która przyciągnęła do Angoli muzyków i zainspirowała ich do włączenia własnych stylów muzycznych. Młodzi producenci zaczęli dodawać ciężkie afrykańskie perkusje do europejskich i amerykańskich rytmów. W Europie zachodni producenci domów i techno mieszali go z domem i techno. [1]
Historia kuduro pojawiła się w czasach niepokojów cywilnych w Angoli i zapewniała młodym pokoleniom sposobność radzenia sobie z trudem i positivity. [2] Dzięki silnej imigracji do Portugalii obywatelom Angoli kuduro rozprzestrzenił się i ewoluował dalej w okolicach Lizbony , z włączeniem dodatkowych elementów muzycznych z gatunków muzyki elektronicznej zachodniej Europy, dających początek stopniowemu kuduro .

Brasil MIX
Energetyczne zajęcia taneczne prowadzone głównie w stylu brazylijskim...z domieszką salsy, merengue, bachaty...
Celem jest przede wszystkim dobra zabawa, uśmiech i oderwanie od codzienności ale i spalanie jak największej liczby kalorii angażując do pracy całe ciało.
Instruktor jest Brazylijczykiem więc pewne jest, że nie zabraknie w tych krótkich choreografiach energetycznych, brazylijskich ruchów bioder
W Brazylii tańczą wszyscy, wszędzie i wszystko. Taki właśnie jest zamysł. Przenieść brazylijską radość i pozytywną energię na salę taneczną.

Belly Dance
Taniec brzucha(wschodni,orientalny,Rags Shargi) jest jednym z najstarszych tańców świata.Cały czas się zmienia i rozwija,dlatego nie ma stałych figur,a zakres wykorzystywanych ruchów różni się ,w zależności od kraju.
Aktualnie można o nim mówić jako o współczesnym tańcu scenicznym.
Łączy w sobie tańce różnych rejonów(Bliski Wschód-Północna Afryka) z tańcem klasycznym(balet) oraz domieszką innych rodzajów tańca.
Taniec orientalny bazuje na ruchach bioder,klatki piersiowej,brzucha oraz subtelnych ruchach rąk.
Bardzo częste izolacje,kroki,obroty a także charakterystyczne shimmies(drżenia)np:kolanowe,earthguake i poszczególnych części ciała-biodra,ręki,biustu,głowy.
W tańcu tym często wykorzystujemy rekwizyty np:
woale,funvaile,wachlarze,skrzydła isis.
Jest efektowny,kokieteryjny,kobiecy..
Przekazuje radość i wiele emocji,poprawia sylwetkę,koordynację,buduje kondycję i dodaje wdzięku.
Taniec orientalny sprawia,że kobieta przestaje obawiać się i wstydzić ruchu,nabiera piękna i delikatności a co za tym idzie,świadomości własnego ciała.

Ragga
Ragga, zwane również Raggamuffin – styl w muzyce jamajskiej wywodzący się z gatunków reggae i dancehall, którego podstawą są elektroniczne brzmienia. Granice pomiędzy tymi nurtami muzycznymi są bardzo znikome i coraz częściej się przenikają. Ragga powstało na Jamajce w latach 80. XX wieku. Zapoczątkowane zostało przez Jamajczyków pochodzących z niskich warstw społecznych (nazwa gatunku pochodzi właśnie od angielskiego słowa ragamuffin, oznaczającego "obdartus, włóczęga"). Utwory ragga posiadają zazwyczaj mocny przekaz, który często jest jawną krytyką polityki, rządu, braku tolerancji oraz wszelkich wydarzeń godnych potępienia ("conscious ragga"). Wokal jest agresywny, szybki i wyrazisty, rytm utrzymywany jest w szybszym tempie.

HIP HOP
Od momentu powstania w południowym Bronksie, kultura hip-hopu rozprzestrzeniła się na cały świat[7]. Muzyka hip-hop powstała, gdy DJ-e zaczęli tworzyć bity za pomocą zapętlania zapisów partii solowych, granych oryginalnie na perkusji na dwóch gramofonach, robiąc tak zwany sampling. Do tego doszedł rap, czyli rodzaj ekspresji wokalnej, polegający na rytmicznym wypowiadaniu słów i ich rymowaniu, oraz beatbox – technika wokalna, polegająca głównie na naśladowaniu dźwięków i różnych efektów technicznych, stosowanych przez DJ-ów. Oryginalny taniec i styl ubierania się, stworzony przez fanów nowej muzyki, spowodował rozbudowę i udoskonalenie się wciąż powstającej kultury.
Nazwa hip-hop jest kombinacją dwóch slangowych określeń – „hip” (znaczącego „teraźniejszy”, „obecny”) i „hop” oznaczającego specyficzny styl poruszania się.
Keith „Cowboy” Wiggins, członek Grandmaster Flash and the Furious Five, wymyślił termin hip-hop w 1978 podczas przedrzeźniania kolegi, który dołączył do amerykańskiej armii, scatując słowa „hip/hop/hip/hop” w sposób, który przedrzeźniał rytm marszu żołnierzy[8]. Później Cowboy wprowadził to wyrażenie do własnych występów[9]. Pierwotnie termin „hip hoppers” miał pejoratywny wydźwięk, ale niedługo zaczął być identyfikowany z powstająca kulturą.

Dance Fitness

Zajęcia składają się z szybkich i wolnych rytmów wzmacniających i rzeźbiących sylwetkę. Zumba® fitness wykorzystuje podstawowe zasady aerobiku, treningu interwałowego oraz oporowego dla zmaksymalizowania wydatku energii, uzyskania korzyści w sferze układu krążenia oraz wymodelowania sylwetki. Osoby początkujące nie muszą znać kroków tanecznych aby łatwo odnaleźć się podczas zajęć. Luźna atmosfera zabawy dodaje osobom nietańczącym odwagi. Stałym uczestnikom pozwala na doskonalenie swojego warsztatu umiejętności.

 
 

                                                                       STREET DANCE

Taniec Uliczny (Street Dance) skrywa w swojej nazwie wiele możliwości oraz kierunków rozwoju. W skład tańca ulicznego wchodzi bardzo popularny styl taneczny, jakim jest Hip Hop, bardzo widowiskowy B-Boying ale także wesołe Funk Styles (Locking, Popping, Electric Boogalo). Różnorodność stylów tanecznych to także zróżnicowane gatunki muzyczne od mocnych rytmicznych brzmień hip hop’u do dynamicznego funk’u.  

Na naszych zajęciach czerpiemy ze wszystkich tych stylów. Jeśli szukasz unikalnego sposobu na wyrażenie siebie, nie może cię zabraknąć na zajęciach. Przyjdź i odszukaj swoją taneczną drogę!


 

Azonto
Azonto jest tańcem i muzyką z Ghany . Taniec wywodzi się z tradycyjnego tańca zwanego Kpanlogo związanego z miastami przybrzeżnymi w kraju, jak Chorkor , James Town , La, Teshie , Nungua i Tema , w regionie Greater Accra
Jako utwory muzyczne utwory identyfikowane jako te z dźwiękiem Azonto to zazwyczaj te, które są przeznaczone do tańca. Można jednak tańczyć Azonto z innymi gatunkami muzycznymi.
Taniec obejmuje zestaw ruchów rąk, które albo naśladują codzienne czynności, albo mają zabawiać odbiorców. Rozpoczęła się od jednego lub dwóch kroków, ale została zaawansowana do bardziej złożonych i niemal akrobatycznych ruchów. Podobnie jak większość tańców afrykańskich, Azonto łączy kolana i ruchy bioder. Taniec skutecznie ewoluował od kilku podstawowych kroków do naśladowania działań, takich jak prasowanie ubrań, mycie, jazda, boks, modlitwa, pływanie i inne.
Określenie "Azonto" było pierwotnie niegrzeczne dla dziewcząt, wywodzących się z wyrazu "Abontoa", co oznacza brzydką dziewczynę, ale straciło sting. Taniec "azonto" to taniec komunikacyjny, który pochodzi od "Apam", co dosłownie oznacza pracę. Apam był używany do pokazania zawodu jednostki. Taniec azotowy od tej pory wyrosł dalej, aby przekazywać zakodowane wiadomości. Tańce później wpadły w umysły większości Ghanyjczyków. W tym samym roku (2013) większość teledysków z Ghany była pełna tańca Azonto, a następnie rozpowszechniana w większości krajów afrykańskich i innych częściach świata.

Zabawa tańcem
Zabawa tańcem to zajęcia przewidziane dla dzieci w wieku od 6-10 lat, które poza poznawaniem konkretnych kroków, układów tanecznych rozwijać będą swoje zdolności motoryczne poprzez zabawę. Zazwyczaj zajęcia rozpoczynają się od rozgrzewki, poprzez taniec, a kończą na wspólnej zabawie mającej na celu rozwijać przede wszystkim kreatywność. Zajęcia te są nastawione na rozwój dziecka m.in. poprzez stretching, ćwiczenia na koordynację, rozwijanie pamięci.
Dzieciom trudno jest się skupić dłużej niż 20min na wykonywaniu jednej czynności, dlatego te zajęcia są po to, by na przemian z zabawą mogły się uczyć i rozwijać nowe umiejętności bezstresowo.
Będziemy tańczyć do różnej muzyki. W układach będą elementy tańca nowoczesnego i innych styli.
 
 
Zobacz jak tańczymy:
 
 




European Dancehall Queen Contest 2013:


Twerk It V.I.C.  – Twerk by Ula “Afro” Fryc:


Donatan Cleo “Slavica”:


 



Inne nasze filmy. Koniecznie zobacz!
Tak było w Ghana:
https://www.youtube.com/watch?v=n2rJ5dt__AQ
https://www.facebook.com/taniecdlazdrowia/videos/1887520308191083/
https://www.facebook.com/taniecdlazdrowia/videos/1808278552781926/
https://www.facebook.com/taniecdlazdrowia/videos/1820308228245625/
https://www.facebook.com/taniecdlazdrowia/videos/1777711319171983/